მთავარი

ოპო­ზი­ცია ისევ ჰიტ­ლე­რის და ალ­ფ­რე­დის იმედ­ზეა!

1945 წლის 20 მარტს, რო­ცა ფა­შის­ტუ­რი იმ­პე­რია იწ­ვო­და და ინ­გ­რე­ო­და, ჰიტ­ლერ­მა 12 წლის ბი­ჭუ­ნას, "სა­ხალ­ხო მო­ლაშ­ქ­რეს" ალ­ფ­რედს რკი­ნის ჯვა­რი დაჰ­კი­და აკან­კა­ლე­ბუ­ლი ხე­ლით და უთხ­რა, მე მჯე­რა, რომ გა­ვი­მარ­ჯ­ვებთ და შე­ნი იმე­დი მაქ­ვ­სო... მტერს ჰქონ­დეს ისე­თი იმე­დი, იმას რომ ჰქონ­და, მაგ­რამ ვი­თომ გულს არ იტეხ­და...

პრემიერ-მინისტრმა საქართველოს ერთიანობისთვის დაღუპულ გმირთა ხსოვნას პატივი მიაგო

რა მოჰ­ყ­ვე­ბა ოპო­ზი­ცი­ის  აკ­რ­ძალ­ვას?!

"ოც­ნე­ბავ“, ნუ გა­დად­გამთ ოფი­ცი­ა­ლურ ნა­ბიჯს ქვეყ­ნის დიქ­ტა­ტო­რუ­ლი მმარ­თ­ვე­ლო­ბის­კენ! პი­რი­ქით, ვი­ფიქ­როთ ნამ­დ­ვი­ლი ოპო­ზი­ცი­ის შექ­მ­ნა­ზე...

ქუჯისა და ფარნავაზის სკულპტურა, ჯერ საქართველოში არ გვაქვს

 ქუჯის და ფარნავაზის მონუმენტი, თავისი ისტორიული მნიშვნელობით, მრავალსაუკუნოვანი წარსულის, დღევანდელობისა და უკეთესი მერმისის ერთობლიობაა... ის იქნება ტრადიციების გაგრძელება და ამასთან, ახალი სიტყვა ჩვენს თანამედროვეობაში.

ქვეყნის კულტურას ისევ ქალი მინისტრი უხელმძღვანელებს

წყალ­ტუ­ბოს არ­ქი­ტექ­ტუ­რა ნი­უ­-ი­ორ­კ­ში მოხ­ვ­და

წყალ­ტუ­ბოს ძველ სა­ნა­ტო­რი­უ­მებ­ში გან­სა­კუთ­რე­ბით იგ­რ­ძ­ნო­ბა კონ­ს­ტ­რუქ­ცია, ბევ­რი ბე­ტო­ნი, ფო­ლა­დი და კელ­დე­ბი­დან გამ­შ­ვე­რი­ლი მე­ტა­ლის ღე­რო­ე­ბი. სწო­რედ ამ ინ­დუს­ტ­რი­ულ­მა ხა­სი­ათ­მა და ძველ­მა მო­ზა­ი­კამ გან­საზღ­ვ­რა ნა­მუ­შევ­რის ვი­ზუ­ა­ლუ­რი გა­დაწყ­ვე­ტაც,“ - ამ­ბობს არ­ტის­ტი რა­ი­ან კუპ­მან­სი ერთ-ერთ ინ­ტერ­ვი­უ­ში.

უკ­რა­ი­ნას ბრძო­ლის მე­თო­დე­ბი უკან უბ­რუნ­დე­ბა. რუ­სე­თი ომის სტრა­ტე­გი­ას ცვლის“

და­სავ­ლე­თის მი­ერ უკ­რა­ი­ნის სიმ­ტ­კი­ცი­სა და ამ­ტა­ნო­ბის ქე­ბა სტრა­ტე­გია არ უნ­და იყოს, მხო­ლოდ ქე­ბა-დი­დე­ბით საქ­მე ვერ გა­კეთ­დე­ბა. უკ­რა­ი­ნამ თა­ვი­სი ჯა­რის­კა­ცე­ბის სის­ხ­ლის­ღ­ვ­რით და ინ­ჟინ­რე­ბის ტა­ლან­ტით ომს ოთხი წე­ლი გა­უძ­ლო... ახ­ლა კი ჩვენ უკ­რა­ი­ნა ისევ მარ­ტო არ უნ­და დავ­ტო­ვოთ, რო­ცა მკაც­რი ზამ­თა­რი ახ­ლოვ­დე­ბა.

რა­ტომ არ ამოს­დე ლა­გა­მი შენს ოჯახს და სა­ნა­თე­სა­ოს?!

 ადა­მი­ან­მა რო­გორც კი ან­ბა­ნი გა­მო­ი­გო­ნა (მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა არა აქვს, ეს ან­ბა­ნი იეროგ­ლი­ფი იყო, სო­ლი­სე­ბუ­რი თუ ხა­ტო­ვა­ნი), მა­შინ­ვე წე­რი­ლე­ბის წე­რა და­იწყო. არც იმას ჰქონ­და მნიშ­ვ­ნე­ლო­ბა, ეს წე­რი­ლე­ბი  რა­ზე იწე­რე­ბო­და - ქვა­ზე, ტყავ­ზე თუ პა­პი­რუს­ზე, მთა­ვა­რია, ერთ კაცს მე­ო­რეს­თ­ვის შე­ეტყო­ბი­ნე­ბი­ნა ესა თუ ის ამ­ბა­ვი. თუ ად­რე წე­რი­ლე­ბი ძალ­ზე მარ­ტი­ვად იწე­რე­ბო­და, მე­რე და მე­რე გარ­თულ­და, და­ი­შიფ­რა, და­ი­ძარ­ღ­ვა, იმ­გ­ვა­რად, რომ ერ­თი წე­რია და მე­ო­რე უნ­და ამო­ი­კითხო...

მეწ­ვე­ლი ძრო­ხე­ბი თბი­ლი­სის ქუ­ჩებ­ში

 მინ­და, ქარ­თუ­ლი სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ყუ­რადღე­ბა კი­დევ ერ­თხელ მი­ვაქ­ციო ერთ საკ­მა­ოდ მტკივ­ნე­ულ პრობ­ლე­მას, რა­ზეც თვით მე­რი­ის უმაღ­ლე­სი ჩი­ნე­ბიც დღემ­დე ლა­პა­რა­კო­ბენ, მაგ­რამ გა­მო­სავ­ლის მო­ძებ­ნა­ზე არა­ვინ ფიქ­რობს - სა­ავ­ტო­მო­ბი­ლო ჯა­რი­მე­ბი.

"გა­მარ­ჯო­ბა აფხა­ზე­თო შე­ნი"!..

დი­დი იმ­პე­რი­ე­ბის გა­მოც­დი­ლი, მზაკ­ვ­რუ­ლი მე­თო­დი - და­ყა­ვი და იბა­ტო­ნე, ქარ­თ­ვე­ლი და აფხა­ზი ხალ­ხე­ბის უძ­ვე­ლე­სი ის­ტო­რი­ი­დან წა­მო­სულ ძმურ ურ­თი­ერ­თო­ბას ვერ გა­ა­ცამ­ტ­ვე­რებს, რო­გორც იტყ­ვი­ან სან­თელ საკ­მე­ვე­ლი თა­ვის გზას არას­დ­როს და­კარ­გავს...

პუ­ტი­ნი რე­ფე­რენ­დუმს ითხოვს, ფა­ში­ნი­ა­ნი უარ­ზეა!

სომ­ხე­თის­გან რე­ფე­რენ­დუ­მის ჩა­ტა­რე­ბას არა­მარ­ტო რუ­სე­თი, არა­მედ აზერ­ბა­ი­ჯა­ნიც ელო­დე­ბა, თუმ­ცა ბა­ქო სხვა სა­კითხ­თან და­კავ­ში­რე­ბით. ორი­ვე შემ­თხ­ვე­ვა­ში გა­და­უ­ლა­ხა­ვი პო­ლი­ტი­კუ­რი სა­კითხე­ბის გარ­და არ­სე­ბობს კონ­ს­ტი­ტუ­ცი­უ­რი ბა­რი­ე­რიც: ნი­კოლ ფა­ში­ნი­ა­ნის მმარ­თ­ველ პარ­ტი­ას სა­პარ­ლა­მენ­ტო უმ­რავ­ლე­სო­ბა არ აქვს, შე­სა­ბა­მი­სად, სა­კა­ნონ­მ­დებ­ლო ორ­გა­ნო დად­გე­ნი­ლე­ბას რე­ფე­რენ­დუ­მის ჩა­ტა­რე­ბის თა­ო­ბა­ზე ვერ მი­ი­ღებს.

გე­ნი­ო­სი პო­ე­ტი, დი­დი მო­ქა­ლა­ქე-მოგონება გალაკტიონზე

"ცხოვ­რე­ბა ჩე­მი უან­კა­რეს ღვი­ნის ფე­რია, იგი ელ­ვა­რებს, სა­ბო­ლო­ოდ დაშ­რე­ბა ვიდ­რე, მას­ში დი­დე­ბა პო­ე­ტი­სა მე და­ვიმ­კ­ვიდ­რე, რომ­ლის გა­რე­შე უკ­ვ­და­ვე­ბაც არა­ფე­რი­ა".